برگرفتگی های نو از نگارگری در دو اثر یعقوب امدادیان بر مبنای جایگشت ژرار ژنت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشکده هنر واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران

2 دانشیار دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 استادیار گروه پژوهش، هنر جهاد دانشگاهی، تهران، ایران

4 دانشیار گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

10.30480/vaa.2021.3073.1486

چکیده

این مقاله تحلیل دو نقاشی از هنرمند معاصر یعقوب امدادیان بر اساس برگرفتگی از نگارگری است که به روش توصیفی‌- تحلیلی داده‌ها، با استفاده از منابع کتابخانه ای و مشاهده آثار با رویکرد بیش‌متنیت ژنت انجام پذیرفته است. بیش‌متنیت به بررسی رابطه برگرفتگی دو متن می‌پردازد و براساس کارکرد به شش گونه اصلی تقسیم می‌شود که ترانسپوزیسیون یا جایگشت یکی از مهمترین این گونه‌هاست. نوشتار حاضر با تمرکز بر گونه جایگشت از قابلیت‌های آن برای تحلیل و خوانش دو نقاشی معاصر ایرانی بهره می گیرد تا به این پرسش بپردازد که برگرفتگی از نگارگری سنتی چگونه در نقاشی امدادیان متجلی شده و این نظام دیداری را شکل داده است؟ ارتباط فرمی و محتوایی بین بیش‌متنو بیش‌متن و مرز ابداع و الهام هنرمند در این برگرفتگی چگونه است؟ برای این منظور ضمن شناسایی پیش‌متن های اولیه هر اثر، و مقایسه و بررسی تغییرات کمی و کیفی در این برگرفتگی نشان داده می شود که این امر چگونه به گفتگو و غنای متنی می انجامد.

نتیجه بررسی نشان می‌‌دهد که امدادیان آگاهانه با برگرفتگی و از آن خودسازی نگارگری و تراگونگی جایگشتی توانسته است آثاری در سبک شخصی خود بیافریند که ضمن ارجاع به نقاشی سنتی ایرانی، امروزی و معاصر است.

کلیدواژه‌ها